دلنوشته

بسم الله الرحمن الرحیم

آقا سلام.

هرچند جمله کم آوردم، اما من دل نمی کَنَم از ردیف کردن واژه هایی هرچند قلیل که هفته به هفته، رویِ ذهنِ آشفته ام راه می روند.

اگر از احوالمان خواسته باشی، خوبیم جز دوریِ دیدارِ شما...

دیرگاهیست خبر آمدنت را شنیده ایم و نیامدی...

نکند فراموشمان کردی که چشم هایمان هَرزه می روند بی تو!

اما نه! کوتاهی از ماست...

دلواپسِ این یکنواختیِ روزهایِ فراقم که دست از سرمان بر نمی دارد!!آنقدر دورمان تارهای جور واجور تنیده ایم، که گه گاهی خودمان را هم فراموش می کنیم...

با این همه،همیشه بهانه هست برای تنگ دلی ها، خلاصه بگویم: بی تو روزگار سخت می گذرد؛ باور کن......